DALFSEN – Wat een mensenmassa op en rond de parkeerplaats van sportpark Gerner. Er stond een ongekend lange rij wachtenden, die langs het zwembad liep en zelfs nog een flink stuk de Haersolteweg op richting het voormalige hotel.
De organisatie, en met name Bert Dijsselhof, durfde niet in te schatten hoeveel mensen er stonden te wachten. “De rij was in ieder geval langer dan vorig jaar”, vertelt hij.
“Vorig jaar hadden we 10.000 kaarten en ongeveer 70 procent daarvan is hier verkocht. Maar dat zegt niets over het aantal mensen dat er nu staat. Eén ding is zeker: het zijn er ontzettend veel.”
Bij mijn aankomst speelde er een band op een platte kar, vlak voor de ingang. Ze sloten net af met hun laatste nummer voor een korte pauze. Even voor 19.00 uur begonnen ze opnieuw en speelden ze volop nummers van Normaal om de sfeer er goed in te brengen.
Ook de ploeg van SBS6 was nog steeds aanwezig. Aan alles was te merken dat ook zij dit bijzondere gebeuren indrukwekkend vonden.
Ik sprak iemand die vertelde dat de eerste bezoeker al gisteravond was aangekomen. Een fan uit Rosmalen had de hele nacht in zijn auto geslapen om zeker te zijn van een kaartje. Vanmorgen om 06.00 uur arriveerde de tweede wachtende. Die konden vanavond dus ook als eersten weer naar huis.
Toen de klep van de verkoopwagen openging, ontstond grote hilariteit. Eerst was er een kort persmoment, waarna de verkoop echt kon beginnen. Niet veel later liepen de eerste bezoekers zichtbaar blij met een kaartje in de hand weer naar buiten.
Er waren zelfs leeftijdgenoten van Bennie Jolink die een kaart kochten. Dan mag je jezelf met recht een echte fan noemen.
Heel langzaam kwam er beweging in de lange rij. Pas toen de achterste wachtenden eindelijk de parkeerplaats hadden bereikt, leek er enig schot in te komen. Toch waren ook zij er nog lang niet; voor hen zou het waarschijnlijk nog zeker een uur duren voordat ze een kaartje konden bemachtigen.
Ondertussen fiets ik alvast richting huis om dit bericht online te zetten. Wij moeten er tenslotte snel bij zijn. Uiteindelijk zijn we geen weekblad.
