DALFSEN – Je hebt het al kunnen lezen op onze site en ook in de kernpunten van gisteren op deze site: ze gaan aan de slag met de Rechterensedijk. Ze zijn inmiddels begonnen met het aanbrengen van markeringen op plekken die extra aandacht nodig hebben, onder andere waar ooit een boom heeft gestaan en de stam nog in de grond zit. De komende maanden zullen we daar ongetwijfeld nog vaker over berichten.
We fietsen de Markeweg op. Na een poosje zien we aan de rechterkant een maisveld. Tussen de mais en de weg is een brede strook ingezaaid met een veldbloemenmengsel, dat nu prachtige kleuren laat zien. We slaan linksaf en worden uitgenodigd om even te gaan zitten bij het fraaie huis dat de naam ‘Veerlicht’ draagt. Maar ik ben nog niet moe genoeg om nu al uit te rusten.
Even verderop zien we rechts een officieel Rustpunt. Ik ben toch wel benieuwd hoe dat er van binnen uitziet. Het blijkt een prachtige gelegenheid te zijn waar je heerlijk koel kunt zitten. Je kunt er genieten van koffie of thee, even in de koelkast kijken voor een blikje frisdrank en er staat een grote tafel om rustig even te zitten. Zelfs van het toilet mag gebruik worden gemaakt. Dat is toch wel een luxe als je te voet of met de fiets onderweg bent en zo’n plek tegenkomt.
We fietsen verder en zien eerst links en later rechts allerlei oude landbouwmachines staan. Aan de linkerkant staat ook een prachtig huisje. Heel toevallig loopt de eigenaar buiten. Ik vertel hem dat hij een schitterend huisje heeft en zo raken we aan de praat. Daarover later meer in een apart item.
Na dit bezoek zien we bij het volgende erf allemaal houten tonnen staan. Vermoedelijk zijn die bestemd voor de verkoop. Maar vanwege de warmte zit alles potdicht en is er niemand te zien.
We fietsen verder richting het pontje. Daar staan net een man en een vrouw te wachten tot het pontje weer aan komt varen. Ze zijn op vakantie en verblijven op De Stokte. Ze vertellen dat ze pas twee uur in Dalfsen zijn en nu al volop genieten. De reis vanuit Hoevelaken duurde slechts een uurtje en toch kom je dan in een heel andere wereld terecht.
Ze zijn nog een beetje op verkenning en hadden gehoord dat er ergens nog een pontje was. Dat klopt. Ik heb ze meteen maar doorverwezen naar Vilsteren en de koesafari.
Ondertussen is het pontje alweer aan de overkant. Ze stappen uit, zetten hun fietsen aan de kant en op slot en gaan voor de “leukigheid ” nog een keer heen en weer met het pontje. Ze vinden het prachtig. Ondertussen maken ze volop foto’s van een koe die half in de Vecht staat.
Daarna fietsen we verder richting het dorp. We komen langs de volkstuintjes. Daar is altijd wel wat volk en wordt er volop gepraat. Of er ook zinnige praat uitkomt, laat ik maar in het midden.
Tot slot nog via het strandje waar ze druk aan het zonnebaden zijn even langs het centrum om mijn waterfles weer te vullen met koud water. Zo’n watertappunt op het Kerkplein is toch wel ideaal op een warme fietsdag.
