GIETHMEN -Een verrassende fietsroute naar Ommen. Vandaag besloot ik eens een andere weg naar Ommen te nemen. Niet de bekende route via Vilsteren, maar gewoon kijken waar de weg en de fietspaddenstoelen me zouden brengen. En dat bleek een verrassend mooie tocht te worden.

Via de Bosrandweg stak ik over de Dalmsholterweg. Het eerste stuk ging prima over een mooie, halfverharde weg. Maar plotseling hield die verharding op. Wat jammer! Vanaf dat moment werd het voor fietsers behoorlijk ploeteren door het mulle zand. Even doorzetten dus, en gelukkig kwam er na dat zand weer een verharde weg.

Ik fietste langs het Belzenspan en kwam bij de volgende kruising, langs de kaasboerderij, vanaf daar besloot ik de aanwijzing naar Ommen op de paddenstoel te volgen. Zo kwam ik langs Meijerink, een bekende plek die ook iedere maand op de Vilstermarkt staat.

Even verderop nam ik niet de afslag naar Vilsteren. De paddenstoel wees juist richting Lemelerveld en gaf aan dat ik voor de grote weg rechtsaf moest. Dat bleek een veilige route te zijn om aan de andere kant van de drukke weg te komen: via de tunnel.

En dat is maar goed ook. In het verleden zijn hier helaas meerdere mensen om het leven gekomen toen de tunnel er nog niet was en fietsers de grote weg moesten oversteken. Zo’n tunnel lijkt misschien een klein detail onderweg, maar op zo’n moment besef je weer hoe belangrijk die veilige oversteek is.

Na de tunnel fietste ik een stukje terug en sloeg linksaf. Even later kon ik rechtsaf een weg in die ik mij nog goed herinnerde als een verschrikkelijke stuifweg. Of dat nu nog zo is, weet ik niet, want door de regen van de afgelopen dag lag de weg er nu gelukkig een stuk beter bij.

Langs de weg ligt een prachtig asfalt fietspad. Aan de linkerkant kwam ik door een gebied met ontzettend veel zomerhuisjes. Ik zag huisnummers die zelfs boven de 200 uitkwamen. Het is hier prachtig landelijk en het voelde alsof ik steeds verder van de drukte vandaan fietste.

Ik volgde nog steeds trouw de paddenstoel en kwam langs een bord waarop iets stond over een verhoging in het landschap. En inderdaad: even later zag ik die verhoging ook daadwerkelijk liggen. Het blijft leuk wanneer je onderweg zo’n aanwijzing krijgt en vervolgens ontdekt dat het landschap precies klopt met wat je gelezen hebt.

Even verderop zag ik aan de linkerkant een prachtig verzorgde camperplaats. Niet zomaar een plek om een camper neer te zetten, maar echt een schitterend verzorgd geheel. Er stond ook een enorme schuur met de tekst ‘Koe schuur’ erop.

Nieuwsgierig geworden besloot ik even om te keren. Ik zag iemand aan het werk en vroeg hem:
‘Bent u hier de baas?’ ‘Nee,’ zei hij, ‘dat is mijn vrouw.’

Ik vertelde hem dat ik het hier ontzettend mooi vond. Hij knikte en zei dat het tegenwoordig vooral een kwestie van goed onderhouden was. En dat deden ze duidelijk met liefde, want alles zag er keurig verzorgd uit.

Ik vroeg of hij gestopt was met boeren.

‘Nee,’ zei hij lachend, ‘ik ben nooit boer geweest.’

Hij vertelde dat hij uit het slagersvak kwam en zich nu met deze prachtige plek bezighield. Een bijzonder verhaal en zo’n onverwachte ontmoeting die een fietstocht net even leuker maakt.

Ik stapte weer op en vervolgde mijn weg. Even later kwam ik over een mooi wit houten bruggetje. De weg bleek een oud kerkenpad te zijn. Hoe verder ik kwam, hoe mooier de omgeving werd. En het leuke was: ik was hier werkelijk nog nooit met de fiets geweest.

Rustig trapte ik verder. In de verte zag ik een wat drukkere weg verschijnen. Daar moest ik linksaf. Het bleek de weg te zijn van Ommen naar Den Ham.

Nog een paar kilometer fietsen en daar lag dan het centrum van Ommen.

Wat een verrassende heenweg was dit! Je denkt dat je een gewone fietstocht naar Ommen maakt, maar door eens een andere route te kiezen kom je ineens op plekken waar je nog nooit bent geweest, ontmoet je onverwachte mensen en ontdek je hoe mooi het landschap vlak bij huis eigenlijk is.

En zo kwam ik uiteindelijk aan in Ommen, na een route die ik zeker nog eens zou willen fietsen.

Het buurtschap waar ik doorheen kwam, heet Giethmen. Een naam om te onthouden, want deze verrassende route naar Ommen is er eentje die ik niet snel zal vergeten.