LEMELERVELD – Dur wol un kerl naor un koffietente en zag det iemnd met un rolstoel ok daor nor bin wol. De kerl dach umme eem te helpn deur de deuren veur hum lus te haol. Dan konne mooi nor bin kaorn. Hij deut de deure lus en dur stond un vrouwe met heur man bie de deur bezig met ut uutzuukn van gebak bie de koffie.

Det is ait un goed plan ai dur tied veur heb en ai dur zinne an hebt. Det kon mooi in die koffietente, want die was ok nog banketbakker durbie. Waor die vrouwe noe stond bie ut uutzuukn van heur gebakkie zol de rolstoel meuluk nor bin kun jaagn. Dus de kerl die hulp met ut lushaoln van de deure, zei teegn de vrouwe det ze eem mos oppasn umdet de rolstoel dur an kwaamp jaagn. Dan zoln dur gien ongelukn van komn.

De kerl die bie die vrouwe stond leut heurn det de deurloshaolder niet zo mos zeikn, umdet zien vrouwe meuite had met loopn. Dus zien vrouwe kon niet zo rap an de kante  gaon.  Nou dacht de deurloshaolder dan hak niks mun zegn en de rolstoel gewoon nor bin laotn jaagn . Dan was die dur mooi teegn annestoekt. Misschien was de vrouwe die meuiluk leup wel bie de tolstoeler op schoot beland . Van de plaaste kom zol dan wel rap te regeln ween . Dan zol de kerl die derbie heurn ok niks meer hem te zeikn det zien vrouwe in de weg stond. Zien vrouwe mos ok mar in un rolstoel  kroepn en mog die kerl zelf andern waarschuwn dette zelf weer wat haan te zeikn.

Ton

Niet Nedersaksisch:

LEMELERVELD – Een man wilde een koffiezaak binnenlopen en zag dat iemand in een rolstoel ook naar binnen wilde. Hij dacht even te helpen door de deuren voor hem open te houden. Dan kon hij gemakkelijk naar binnen. Hij deed de deur open en zag daar een vrouw met haar man staan, die bij de ingang gebak voor bij de koffie aan het uitzoeken waren.

Dat is altijd een goed plan als je er tijd en zin in hebt. Dat kon prima in die koffiezaak, want er zat ook een banketbakkerij bij. Maar op de plek waar de vrouw haar gebakje stond uit te zoeken, kon de rolstoel moeilijk naar binnen rijden. Dus de man die de deur openhield, zei tegen de vrouw dat ze even moest oppassen omdat er een rolstoel aankwam. Dan zouden er geen ongelukken gebeuren.

De man die bij de vrouw stond, liet weten dat de man die de deur openhield niet zo moest zeuren, omdat zijn vrouw moeite had met lopen. Ze kon dus niet zo snel aan de kant gaan.

Toen dacht de man die de deur openhield: dan had ik maar niets moeten zeggen en de rolstoel gewoon naar binnen moeten laten rijden. Dan was die mooi tegen haar aan gebotst. Misschien was de vrouw die moeilijk liep wel bij de rolstoelgebruiker op schoot beland. Dan was het vast snel geregeld geweest om haar van haar plek te krijgen. Haar man had dan ook niets meer te zeuren gehad over het feit dat zijn vrouw in de weg stond. Zijn vrouw moest ook maar in een rolstoel gaan zitten. Dan mocht haar man zelf anderen waarschuwen, zodat hij zelf weer iets te zeuren had.

Ton